خیلی ها دوستش ندارن،بعضی باورش ندارن،یه عده به انتظارش سماق میمکن،بعضی ها هم از اون میترسن که خدا نکنه داره میاد سراغشون،حول میاد تو جونشون،میلرزه دست و پاهاشون،غم و غصه و ناامیدی میشه کارشون و خلاصه میشن یه آدم پریشون.اما نمیدونم من میشم جزو کدوم یکیشون.آخه در این مورد نمیشه پیش تر قضاوت کرد.اما اینو میدونم که مرگ غول بیرحمی نیست که همه چیز را خراب کند.

زندگی ادامه دارد

به نظر من مرگ حقیقتیست که باید آن را پذیرفت،مرگ م پایان است و هم آغاز،هم ویرانگر است وهم آبادگر،مرگ مرزیست بین ابهام و وضوح،مرزیست بین واقعیت و خیال،مرزیست بین تاریک و روشن،مرزی بین زشت و زیبا،به نظر من مرگ مرزیست برای پاک شدن،مرگ مانند باغبانیست که گلی را از میان باتاقی میرهاند تا در جایی بهتر بکارد، مرگ یکیست ولی فسمت همه میشود....معنای مرگ خیلی بیشتر از اینهاست که ما نمیدانیم

مهم این نیست که ما میمیریم،مهم اینست که چگونه میمیریم.....